Jacek Żuławski był wybitnym polskim malarzem, grafikiem, scenografem i pedagogiem, zaliczanym do najważniejszych przedstawicieli polskiej sztuki powojennej. W swojej twórczości rozwijał własny język malarski, łącząc ekspresję z syntetycznym ujęciem formy i bogatą symboliką. Tworzył zarówno kompozycje figuratywne, jak i dzieła o charakterze metaforycznym, wyróżniające się intensywną kolorystyką oraz swobodnym sposobem prowadzenia materii malarskiej. Przez wiele lat związany był z warszawską Akademią Sztuk Pięknych jako ceniony pedagog, wywierając wpływ na kolejne pokolenia artystów. Jego prace znajdują się w zbiorach muzealnych i prywatnych kolekcjach, a na rynku sztuki należą do cenionych przykładów polskiego malarstwa drugiej połowy XX wieku.